Keciwaaaa lagii.penat larhh.penat nak pujuk perasaan sendirii.Kadang-kadang macam orang gilaa sebab cakap sorang-sorang.Apa salah akuu?apa salah akuu sampai semua kawan akuu buat akuu macam ni?pernah ke akuu sakitkan hati orang.Ya,mungkin akuu tak perasan.Awak,seberapa banyak awak jelaskan kat kitew,walaupun mungkin cerita sebenar yang awak jelaskan itu betul,kitew tak boleh nak halang perasaan kecewa nii datang.kitaa nak sangat percaya cakap awak,tapii keciwa nii melebihi rasa tuu.Kita nak belajar dengan awak lagii,nak kongsi ilmu dengan awak lagii,tapii kita tak mampuu.kita mintak maaf.Kita ni ngade-ngade kan?Nak terasa-terasa dengan awak pulak.Kita tahuu kita nii tak patut rasa macam tuu.yelaa,im not your bestfriend kan?haha,lupakan je laa pasal kitaa.perasaan kita tak penting.memang dari dulu orang tak pernah pikir pasal persaan kita.Kita dah lakukan sebaik mungkin.semampu yang boleh.kita nak tolong awak,kita nak lalui susah senang kita dengan awak,kita nak berjaya sama-sama dengan awak.Tapii kita jaa rasa macam tuu kan?awak tak pernah.kita sedar.Awak,kita rasa kita mampu tolong awak sampai sini jaa.Kita dah usahakan apa yang kita mampu.Kita harap awak dapat bagii apa yang kita sebenar nak tengok.Kita nak tengok awak berjaya.Awak buat betul-betul tau?Jangan risau,segala ilmu,buku,nota yang kita dah beri kita halalkan.Ingat,kita tak marah awak,kita tak gaduh dengan awak,kita tak de niat punn.Kita cuma kecewa,kita tak tahan dah,sakitt sangat.Kita harap awak boleh faham.Dah terlalu ramai orang kecewakan kita,tapii kita tak boleh terima awak yang buat.Maafkan kita,halalkan ilmu yang awak bagi kat kita.mungkin kita ada buat silap yang kita tak sedar.Mungkin ni balasan untuk kita.Last but not least,buat yang terbaik untuk PMR nanti.kita doakan awak darii sini.Percayalah,Good Luck =)